"Με την ελπίδα πως ο πολιτισμός και αυτής της εποχής ζει ανάμεσά μας
και όχι στα προϊόντα των illustration μηχανισμών επικοινωνίας
αυτοσυστηνόμαστε στον χρόνο της ζωής μας
στις αρχές ενός αιώνα που πάει να μας ξεράσει."


Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

GALLERY TETTIX : THE Beneficial Influence Of Non Reality - Report

Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 2011

Μελωδίες και εικόνες πλημμυρισμένες από αισθήματα της νέας γενιάς καλλιτεχνών αυτής της χώρας. Η ζωγραφική της Σπυριδούλας Ζάχου και η μουσική του Βασίλη Αβδελά είναι τέλεια συγχρονισμένες με το σύγχρονο τοπίο των αστικών κέντρων. Το έργου τους διαμαρτύρεται, φωνάζει για το ασφυκτικό περιβάλλον που μεγαλώνει και ζει ένας άνθρωπος της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας , διατηρώντας παράλληλα μια υψηλή μορφή μέσα από ήχους που γίνονται ορατοί καθώς πάλλονται πάνω στο ανθρώπινο σώμα, ποτισμένοι σε έντονα χρώματα των βαθύτερών μας συναισθημάτων. Η εισαγωγή του έργου ξεκινά συνειδητοποιώντας πόσο σύγχρονο είναι το έργο στην ολότητα του, είναι ξεκάθαρα η εποχή που ζούμε. Αυτό αμέσως φέρνει συγκίνηση διότι το έργο μας μιλά ευθέως . Εικόνες και χρώματα γεννημένα το 2011 από ζωγράφο της εποχής μας, της γενιάς μας. Ο προβληματισμός μας αποδίδεται μέσω της ζωγραφικής, η οργή μας αποδίδεται υψηλά. Τα ταξίδια, οι τάσεις φυγής, η θλίψη και ο ερωτάς μας πάνω στον καμβά, προτάσεις πάνω στον καμβά. Η μουσική χτυπά το ανθρώπινο σώμα αρχικά στην πλάτη, η πλάτη ξεκινά την ταλάντωση του σώματος. Ο εγκέφαλος δίνει σήματα για ταξίδια στην χώρα της φαντασίας μας. Παράλληλα αισθήματα χαράς και λύπης γεννιούνται μέσα από μελωδίες και ήχους που μοιάζουν με σειρήνες ή με σήματα που μας καλούν άλλοτε για την εγρήγορση των ανθρώπινων αντανακλαστικών άλλοτε για πλήρη εναρμόνιση του εαυτού μας με το περιβάλλον.
Το έργο The Beneficial Influence of Non Reality είναι αναμφίβολα μία καινούργια πρόταση καλλιτεχνικής απόδοσης της χώρας μας. Μίας πρότασης που δείχνει πως στους δρόμους των πόλεων της Ελλάδας κυκλοφορούν αυτοί που έχουν να δείξουν τον δρόμο για την νέα καλλιτεχνική μορφή . Νομίζω πως ήρθε ο καιρός να ξεκινήσουμε να τους ψάχνουμε, να τους νιώθουμε και να μας μιλάνε.

Γιώργος Α. Παπαδάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια: