"Με την ελπίδα πως ο πολιτισμός και αυτής της εποχής ζει ανάμεσά μας
και όχι στα προϊόντα των illustration μηχανισμών επικοινωνίας
αυτοσυστηνόμαστε στον χρόνο της ζωής μας
στις αρχές ενός αιώνα που πάει να μας ξεράσει."


Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Προς τους ελεύθερους


Αυτοί που φοβούνται τη φτώχεια είναι οι φτωχοί
Αυτοί που φοβούνται το αύριο
Από εχθές ήδη δεν είναι οι ζωντανοί

Εσείς οι ελεύθεροι

Δεν είσαστε πλέον παιδιά
Να κυνηγάτε τη βασιλεία των ουρανών
Μεγαλώσατε και αναζητείτε τη βασιλεία της Γης

Έτσι βρεθήκατε εδώ, στα στενά μιας εποχής
Που η ειρήνη και η γαλήνη είναι χρόνια νεκρές
Η στιγμή σας δεν είναι αυτή της ανακωχής

Η μοίρα σας έλαχε να γεννηθείτε στην Κόλαση
Που όσο η κωμωδία θα είθισται να δραπετεύει
Άλλο τόσο η τραγωδία θα θεραπεύει.

-spoudis-


Ο πίνακας στη φωτογραφία είναι της Σπυριδούλας Ζάχου

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Το τέλος του ποιήματος είναι τρομακτικό, μα ο πίνακας τόσο ελπιδοφόρος! Σμίγουν και δίνουν τη λύση τους. Παίρνεις κουράγιο και ξαναδιαβάζεις την αρχή! Μπράβο σας, πολύ καλή δουλειά.

Ανώνυμος είπε...

++++++++++

Ανώνυμος είπε...

kalo rer paidia. poly kalo

Ανώνυμος είπε...

omorfos o pinakas, poly kalo to poiima.bravo

Ανώνυμος είπε...

pros toy eleytheroys i osous pros osous theloun na eleytherothoun

Spiridoula Zachou είπε...

Αφύπνιση Συνείδησης.
Δυνατό το νόημα και η αποτύπωση της ιδέας,μέσω του λόγου σου.Εύγε!

Ανώνυμος είπε...

τρομακτικό το οτι οι σκέψεις απομένουν ζωντανές