"Με την ελπίδα πως ο πολιτισμός και αυτής της εποχής ζει ανάμεσά μας
και όχι στα προϊόντα των illustration μηχανισμών επικοινωνίας
αυτοσυστηνόμαστε στον χρόνο της ζωής μας
στις αρχές ενός αιώνα που πάει να μας ξεράσει."


Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

Τόλμησες να ονειρευτείς ρε τσόγλανε;

Σήμερα ξυλοκοπήθηκε ανελέητα η αφρόκρεμα της Ελλάδας από τις δυνάμεις καταστολής. Άτομα εντεταλμένα και με τη βοήθεια άλλων περιορισμένης αντίληψης,  έπνιξαν με χημικά και έδειραν ανελέητα την ελίτ της Ελλάδας. Και μιλάω για ελίτ γιατί είναι στους δρόμους και όχι σε καφετέριες - μπαρ - συναυλίες. Γιατί έχουν τροποποιήσει τις ζωές τους και δεν σφυρίζουν αδιάφορα σε αυτά που έρχονται. 600 τραυματίες, τραμπουκισμός, βία θυμίζουν σκηνές από άλλες εποχές. Εποχές που πέρασαν, εποχές που έρχονται. Ευχαριστώ τους φίλους μου Βασίλη, Γιώργο, Βάνια, Θοδωρή, Γιάννη, Φωτεινή για τις ημέρες που κλαίμε μαζί από τα χημικά τους. Για αυτές τις μέρες που νικάμε μαζί τους φόβους μας. Για τις 35 ημέρες που περπατήσαμε μαζί στους δρόμους της Αθήνας. Τους ευχαριστώ προκαταβολικά για την αγωνιστική στάση που θα επιδείξουμε το υπόλοιπο του καλοκαιριού. Ευχαριστώ όλους εσάς στο Σύνταγμα που είσαστε εκεί δίπλα μας - παίρνουμε ενέργεια ο ένας από τον άλλο. Σας ευχαριστώ γιατί είστε πολύ όμορφοι άνθρωποι, είστε οι καλύτεροι.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Όλοι στους δρόμους - όλοι στις πλατείες - ο αγώνας τώρα ξεκινά!

Με εκτίμηση,
Γιώργος Παπαδάκης
Πειραιάς 29/6/2011

Και κάποιοι στίχοι για την ιστορία που επαναλαμβάνεται.

Πριν αρχίσουν όλα 
Είχαν κιόλας αρχίσει 
Πριν φτάσω ήμουν ήδη εκεί 
Τα ίχνη μου και ο δρόμος προϋπήρχαν 
Τ' ακολούθησα 
Βρήκα ένα σπίτι στις φλόγες 
Μπήκα μέσα και του 'βαλα φωτιά          Γιάννης Αγγελάκας

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Εδώ τα αίσχη!
http://www.youtube.com/watch?v=S20_JuaX8gg&feature=player_embedded

Stella είπε...

Μπραβο σε ολους σας, σας θαυμαζω. Αγωνιστικους χαιρετισμους σε ολους απο την Κρητη.

Στ