"Με την ελπίδα πως ο πολιτισμός και αυτής της εποχής ζει ανάμεσά μας
και όχι στα προϊόντα των illustration μηχανισμών επικοινωνίας
αυτοσυστηνόμαστε στον χρόνο της ζωής μας
στις αρχές ενός αιώνα που πάει να μας ξεράσει."


Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

The Beneficial Influence Of Non Reality - Athens

Η Σπυριδούλα Ζάχου δημιουργεί πίνακες εμπνεόμενη από τον ήχο και ο Βασίλης Αβδελάς ηλεκτρονική μουσική εμπνεόμενος από την εικόνα για να συνθέσουν μια μελαγχολική, ονειρική αίσθηση της πραγματικότητας σε μια καλλιτεχνική κίνηση που συνδυάζει και τα δύο αυτά μέσα. Ο τίτλος The beneficial influence of non reality (Η ευεργετική επίδραση της μη πραγματικότητας) προδιαθέτει άλλωστε τον θεατή - ακροατή για ένα ταξίδι σε τοπία ονειρικά όσο και φανταστικά όπου η ταραγμένη συνείδηση καταφεύγει ενίοτε για να «γιατρέψει» τον εαυτό της. Η εσωτερική, πολύ συχνά σκοτεινή αλλά και με δόσεις ευαισθησίας διάθεση των πινάκων συνδυάζεται με την υποβλητικότητα και τις μελωδικές στιγμές της ηλεκτρονικής μουσικής ώστε το ένα μέσο να συμπορεύεται πολύ στενά με το άλλο στα μελαγχολικά ταξίδια ενδοσκόπησης που ονειρεύονται οι καλλιτέχνες. Δεν είναι τυχαίο στο αρμονικό δέσιμο εικόνας και ήχου ότι δούλεψαν τα έργα τους ταυτόχρονα σε στενή συνεργασία και αλληλεπίδραση.

Στους πίνακες της Σπυριδούλας Ζάχου αποτυπώνονται γυναίκες ή κορίτσια με κύριο χαρακτηριστικό τους την αγωνία -αν και συχνά τα χαρακτηριστικά του προσώπου παραλείπονται χάριν μιας αφαιρετικότητας (στις πυκνοκατοικημένες μητροπόλεις είμαστε όλοι ίδιοι)- που ψάχνουν τον αυτοπροσδιορισμό τους σε τοπία αστικά ή ονειρικά, συνήθως όμως ουδέτερα, πλαισιωμένα φειδωλά από χρώματα, κυρίως κόκκινο ή τις αποχρώσεις του. Οι πινελιές δίνουν λιτά τα περιγράμματα των μορφών μα επιλέγουν να είναι γενναιόδωρες σε ορισμένες υφές, σαν μια διέξοδο σωτηρίας για την ψυχική ενέργεια που συσσωρεύθηκε σε κάθε πίνακα.

Η μουσική του Βασίλη Αβδελά απ' την άλλη κινείται αδιαμφισβήτητα σε μιαν ονειρική ατμόσφαιρα, με σταθερή εξέλιξη και πορεία χωρίς εξάρσεις, καθώς η μια ενότητα διαδέχεται ομαλά (και προκύπτει μέσα από) την άλλη. Η μελαγχολία και η τρυφερότητα είναι εμφανέστατα χαρακτηριστικά της μουσικής του τόσο στα αρχικά σκοτεινότερα μέρη όσο και κατόπιν στα μελωδικότερα και ρυθμικότερα.  Ο μουσικός επιλέγει μέσα από τη διακριτική του στάση να καθοδηγεί σταθερά τον θεατή / ακροατή στο αισθητικό του ταξίδι χωρίς να επιδιώκει στιγμή να ραγίσει το συνεργατικό οπτικοακουστικό πλέγμα που έχτισε με τη ζωγράφο, γνωρίζοντας πως η επιτυχία της συνεργασίας στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ό,τι ουσιαστικότερο.





The Beneficial Influence Of No Reality
12 Μαρτίου - 29 Μαρτίου
Bartessera
Κολοκοτρώνη 25, Στοά Πραξιτέλους, Αθήνα
Εγκαίνια 12 Μαρτίου, ώρα 20.00


Ζωγραφική: Σπυριδούλα Ζάχου
Μουσική: Βασίλης Αβδελάς

blogspot soundcloud


Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Ο Ιωνάθαν Λίβινγκστον αναλύοντας τους θεσμούς


Ο Νόαμ Τσόμσκι όταν τον κατηγόρησαν πως αναπαράγει θεωρίες συνωμοσίας απάντησε το εξής. "Τίποτα δεν είναι πιο άσχετο σε αυτά που συζητήσαμε από μια θεωρία συνωμοσίας. Αν αναλύσω το οικονομικό σύστημα και πω ότι η General Motors προσπαθεί να μεγιστοποιήσει το κέρδος και το μερίδιο της αγοράς, αυτό δεν είναι θεωρία συνωμοσίας, είναι ανάλυση των θεσμών. Δεν έχει καμία σχέση με τις συνωμοσίες και είναι η ίδια ακριβώς λογική που εφαρμόζεται για τα μέσα ενημέρωσης. Η φράση «θεωρία συνωμοσίας» αναφέρεται συνεχώς και νομίζω πως έχει σκοπό ακριβώς να αποθαρρύνει τη θεσμική ανάλυση." Σε μια κοινωνία υπάρχουν τυπικοί και άτυποι θεσμοί. Ως τυπικοί αναφέρονται οι θεσμοί οι οποίοι αποτελούν το σύνολο των νόμων και των κανόνων, ενώ ως άτυποι οι άγραφοι κανόνες συμπεριφοράς. Η αλληλεπίδραση δε των δύο, ορίζει το δίκαιο και την ηθική της κοινωνίας. Ας ανοίξουμε λίγο τα φτερά μας πετώντας πάνω από την εποχή και αναλύοντας τους θεσμούς, Στην καμπή της Ιστορίας αυτή τη στιγμή η ανθρωπότητα τείνει να αποσχισθεί από τη φυσική της εξέλιξη. Η δυναμική των θεσμών εντός της κοινωνίας είναι τρομακτικά δυσανάλογη με το μέγεθος του ανθρώπου και των αξιών που αντιπροσωπεύει επιβάλλοντας νόμους και κανόνες στον άνθρωπο, ο οποίος στην εξέλιξη της ιστορίας επέβαλε αυτός τους νόμους κάθε στιγμή και περισσότερο. Το πώς φαίνεται όμως έχει σημασία. Ας πάμε λίγο πιο ψηλά.

 Να αναλύσουμε τις διαδικασίες με κοινή λογική. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προσπαθούν με κάθε τρόπο να κατασκευάσουν τη συναίνεση και τη συμπεριφορά της μάζας σύμφωνα με τα συμφέροντα που υπηρετούν και ταυτόχρονα χαμένοι μέσα στη μικροκοσμική ματαιοδοξία τους χάνουν κάθε έννοια αξιοπρέπειας στο βωμό της θέσης και του κέρδους. Ανήκουν σε επιχειρηματικούς ομίλους των ιδίων διαθέσεων και στόχων, ενώ ταυτόχρονα χρηματοδοτούνται μέσω διαφημίσεων και δανείων τραπεζών. Στις περισσότερες περιπτώσεις επιχειρηματικοί όμιλοι, τράπεζες, μέσα μαζικής ενημέρωσης και κόμματα είναι ένα μέσω της αλυσίδας χρηματοδότησης. Τι περιμένουμε λοιπόν να μας μεταφέρουν αυτοί οι άνθρωποι για την εικόνα του κόσμου πέρα από την εικόνα που ζούνε; Είναι όμως αυτή η εικόνα του κόσμου; Ένας πολιτικός που για να εκλεγεί χρειάζεται τεράστια χρηματικά ποσά για διαφήμιση και την υποστήριξη ενός επίσης χρηματοδοτούμενου κόμματος, ποιόν θα υποστηρίξει τη στιγμή που τα πράγματα ζορίζουν και κάποιοι πρέπει να πέσουν στον γκρεμό, εκτός από αυτούς που τον υποστηρίζουν και ποιοι θα τον υποστηρίξουν αν όχι αυτοί που τους δίνει χρήματα για να τον διαφημίζουν; Πριν ακολουθήσουμε το δρόμο και  το λόγο κάποιου πρέπει να έχουμε ξεκάθαρα στο μυαλό μας το ποιος είναι και για ποιόν δουλεύει. Λίγο πιο πάνω όμως βρίσκεται η πραγματική ζωή μας και η κοινωνία που ζούμε, ενώ το οξυγόνο λιγοστεύει. Αντέχουμε; Πάμε πιο πάνω.

 Εδώ η πραγματικότητα έχει ζωντανούς οργανισμούς, σκέψεις, ιδέες, δάκρυα, γέλιο, σάρκα και οστά! Είναι η δική μας αληθινή διάσταση της ζωής και πίσω από αυτήν την πραγματικότητα βρίσκεται το πραγματικό. Δεχόμαστε έναν ασύδοτο συναισθηματικό πόλεμο με σκοπό να μην έχουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιούμε κοινή λογική στη συμπεριφορά μας. Στη στροφή της Ιστορίας ο τρόμος ορίζει το περιεχόμενο των θεσμών και αυτήν ακριβώς τη στιγμή βίαια και εκβιαστικά θεσμοθετείται η αλλαγή της συμπεριφοράς μας. Στην πρωτεύουσα της χώρας εκτός από τη βία και την  καταστολή που συναντάει η οποιαδήποτε διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, λαμβάνουν επίσης χώρα συνέδρια με θέμα την αλλαγή της εικόνας μας και αυτό το οποίο δεσπόζει σαν ιδέα για το αν θέλουμε να πουλήσουμε πιο ακριβά το προϊόν μας είναι να αποβάλλουμε την εικόνα του Ζορμπά! Ναι, την έννοια του Καζαντζάκη που κατάφερε από το τίποτα να δώσει πνεύμα στο ταμπεραμέντο μας, γιατί όπως λένε αυτό δεν αφήνει καλή εικόνα στους τουρίστες και μας ονομάζουν τεμπέληδες. Αυτό είναι που δεν πρέπει να χάσουμε με τίποτα. 'Όχι μόνο εμείς, αλλά και όλοι οι λαοί του κόσμου οι οποίοι στη βάση τους διέπονται ακόμη από τη συμπεριφορά του ανθρώπου και όχι αυτή της μηχανής, ασχέτως του ότι δεν έχουν αναπτύξει κριτική σκέψη και είναι εύκολος στόχος των τεχνολογικά προηγμένων οικονομικών κέντρων. Εμείς τώρα με τον πόλεμο που ζούμε έχουμε τη δυνατότητα αυτή τη στιγμή να ορίσουμε ξανά τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Με μία προϋπόθεση: ότι όσοι είχαμε την τύχη και τη δύναμη να πετάξουμε εδώ και να αναλύσουμε ένα μικρό μέρος των θεσμών, να γυρίσουμε πίσω και να πάρουμε και τους υπολοίπους στη πλάτη. Δεν είναι καλλιέργεια πνεύματος η μόρφωση που χρησιμοποιείται για να υποβαθμίζει μονίμως τους υπολοίπους που δεν είχανε την ίδια τύχη απλά και μόνο επιδιώκοντας την προσωπική ανάταση και ψυχολογική ευημερία. Ναι είναι απαίδευτα μυαλά και εύκολοι στόχοι, είναι όμως οι δικοί μας άνθρωποι. Το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώσαμε, ζούμε και αναζητούμε τον υπεράνθρωπο τον οποίο ο Καζαντζάκης όρισε σε ανθρώπινη μορφή και πνεύμα. Πιστεύω πως η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι ακόμη η πλειοψηφική τάση στην ανθρωπότητα και αν τη διατηρήσουμε σύντομα θα θεσμοθετήσει νομικά. Για τους υπόλοιπους οργανισμούς της ράτσας μας τους λέω απλά να μην ανησυχούν γιατί εμείς δεν θα τους αφήσουμε να πεινάσουν και πως το τέλος της πτήσης είναι για όλους μας έτσι κι αλλιώς τα βράχια.
Το ταξίδι όμως και η ιδέα που το συντροφεύει, έχει σημασία.
spoudis

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Τι θλιβερός χειμώνας

από το ποίημα του Μ. Σαχτούρη "πορτοκαλιά"


Τι θλιβερός χειμώνας, Θέ μου! Τι θλιβερός χειμώνας! 
Ένα πορτοκαλί μεσοφόρι κρέμεται, 
ένα ροζ ξεσκονόπανο και βρέχει. 
Ένας γέρος κοιτάζει μέσ’ απ’ το τζάμι. 
Ένα ξερό δέντρο, 
ένα φως αναμμένο χρώμα πορτοκαλιού. 
Ένα δέντρο με πορτοκάλια πιο πέρα. 
Και το κορίτσι αναποδογυρισμένο και το φλιτζάνι σπασμένο κι όλοι, 
Θέ μου, να κλαίνε να κλαίνε να κλαίνε
Κι ύστερα χρήματα χρήματα χρήματα πολλά

Τι θλιβερός χειμώνας, Θέ μου! Τι θλιβερός χειμώνας, Θέ μου!
Τι θλιβερός χειμώνας


Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

Ανώνυμος




Μία μικρού μήκους ταινία από τους "διακόπτες".


Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Το Ξύδι #0



Τυπώθηκε το τεύχος 0 του fanzine "ΤΟ ΞΥΔΙ" σε 500 αντίτυπα και ήδη κυκλοφορεί ελεύθερο στους δρόμους της Αθήνας και προσεχώς και άλλων πόλεων.
Για περισσότερες πληροφορίες και για το που μπορείτε να το προμηθευτείτε:
toksidi .blogspot.com

Συγχαρητήρια στους συντελεστές και αναμένουμε τη συνέχεια.
Η πόλη είναι ακόμη ζωντανη!

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

One Hour Before The Trip - Live Istanbul




From one hour before the trip's live performance in Istanbul.
Camera by Kek Onur

web