"Με την ελπίδα πως ο πολιτισμός και αυτής της εποχής ζει ανάμεσά μας
και όχι στα προϊόντα των illustration μηχανισμών επικοινωνίας
αυτοσυστηνόμαστε στον χρόνο της ζωής μας
στις αρχές ενός αιώνα που πάει να μας ξεράσει."


Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Τι θλιβερός χειμώνας

από το ποίημα του Μ. Σαχτούρη "πορτοκαλιά"


Τι θλιβερός χειμώνας, Θέ μου! Τι θλιβερός χειμώνας! 
Ένα πορτοκαλί μεσοφόρι κρέμεται, 
ένα ροζ ξεσκονόπανο και βρέχει. 
Ένας γέρος κοιτάζει μέσ’ απ’ το τζάμι. 
Ένα ξερό δέντρο, 
ένα φως αναμμένο χρώμα πορτοκαλιού. 
Ένα δέντρο με πορτοκάλια πιο πέρα. 
Και το κορίτσι αναποδογυρισμένο και το φλιτζάνι σπασμένο κι όλοι, 
Θέ μου, να κλαίνε να κλαίνε να κλαίνε
Κι ύστερα χρήματα χρήματα χρήματα πολλά

Τι θλιβερός χειμώνας, Θέ μου! Τι θλιβερός χειμώνας, Θέ μου!
Τι θλιβερός χειμώνας


2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο Μαέστρος!

Spiridoula Zachou είπε...

εκπληκτικό ποίημα!Συγκινητικά αληθινό..